Haken en ogen

oogUw blogger zit deze week thuis met een nare, afschuwelijke en verschrikkelijke oogontsteking. Vrijdagmiddag begon het ineens, vlak na de opnames van het weekoverzicht. Mijn linkeroog (voor de kijkers rechts) werd rood, begon te prikken en zag er ineens uit alsof iemand er een stomp op had gegeven. Waarschijnlijk heb ik er per ongeluk make-up in gekregen, in plaats van erop. Bacteriedingetje + toch al gammele weerstand = poppen aan het dansen.

De dag erop was ik met mijn halve huilgezicht verjaardagsgast. Mensen, wat een feest. Iedereen heeft een mening danwel een oplossing, en je zit nooit om een gespreksonderwerp verlegen. Tussen de gasten bevond zich ook een apotheker. Bij gebrek aan echte oogdruppels in het weekend kwam hij met de tip om er meteen Noord-Iraanse thee in te doen (zie foto). “Binnen twee dagen is het weg.” Ik hoopte maar dat hij hiermee niet mijn oog maar de ontsteking bedoelde, en liet hem zijn gang gaan.

Vanaf zondag moest ik nog een tweede oogje dichtknijpen. ’s Nachts, in horizontale positie, had liquide rommel via mijn neusbrug de oversteek naar mijn andere oog gemaakt. Oh nee! Niet fris, maar wel vervelend en extra thee zetten dus maar. Sinds maandag zit ik aan de echte oogdruppels en inmiddels zie ik het licht weer. Alleen de huid rond mijn ogen is nog schraal van het vele deppen, wat weer extra pijnlijk is want in tranen zit natuurlijk zout. Dus je kunt je voorstellen, ik kan wel janken af en toe.

Ik hoop maandag weer te kunnen werken. Tot die tijd gaan mijn eigen kijkers even voor.

Dit bericht is geplaatst in persoonlijk. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *